สำหรับบางคนที่เพิ่งเข้าวงการมัทฉะ อาจจะยังไม่มีอุปกรณ์ที่เรียกว่า "ตะแกรงร่อนผงชา" แล้วสิ่งนี้จำเป็นจริงไหม? ถ้าไม่มีตะแกรง ยังจะสามารถชงมัทฉะได้หรือเปล่า? จริง ๆ แล้วสาเหตุหลักที่ต้องใช้ตะแกรงร่อนนั้น อยู่ที่ลักษณะของผงมัทฉะค่ะ เพราะมัทฉะมาจากการบดใบชาให้ละเอียดจนมีขนาดเล็กมากระดับไมครอน และยังสามารถดูดซับความชื้นจากอากาศได้ง่าย ทำให้ผงชาเกาะตัวกันเป็นก้อนตามธรรมชาติ การร่อนด้วยตะแกรงจึงช่วยให้ผงชากระจายตัวสม่ำเสมอ และช่วยให้ตีฟองได้สะดวกขึ้น แต่ถ้าไม่มีตะแกรงร่อนล่ะ? จะทำอย

เวลาที่เราชงมัทฉะ หลายครั้งเราอาจโฟกัสที่ผงชา หรือวิธีการตี แต่จริง ๆ แล้ว Chawan หรือถ้วยชงมัทฉะ ก็เป็นอีกหนึ่งอุปกรณ์สำคัญค่ะ เพราะชาวานแต่ละใบ มีทั้งรูปทรงและขนาดที่แตกต่างกัน ซึ่งความต่างเล็ก ๆ เหล่านี้ ก็ทำให้ผลลัพธ์ออกมาแตกต่างกันได้เช่นกัน เริ่มกันที่ ชาวานแบบปากกว้าง เช่น Hira-gata, Wan-nari เป็นรูปทรงที่พบเห็นได้บ่อย ลักษณะนี้จะช่วยให้แปรงชงชาขยับได้เต็มองศา การตีจึงต่อเนื่องและลื่นขึ้น ผงชาก็กระจายตัวได้ทั่วถึง และเมื่อการเคลื่อนไหวเป็นไปอย่างอิสระ ฟองที่ได้ก็จะเนีย

หลายท่านอาจสงสัยว่า หากไม่มีเครื่องชั่งดิจิทัล เราจะยังรังสรรค์มัทฉะให้อร่อยและสมดุลได้อย่างไร? ความจริงแล้ว สุนทรียภาพของการชงมัทฉะแบบดั้งเดิมไม่ได้เริ่มจากตัวเลขที่แม่นยำ แต่เริ่มจากความเข้าใจในอุปกรณ์ที่เรียกว่า "Chashaku" (ช้อนไม้ไผ่) ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อตักผงมัทฉะโดยเฉพาะมานับศตวรรษค่ะ การกะปริมาณด้วยวิถีดั้งเดิม ก็ไม่ได้ซับซ้อนหรือเข้าใจยาก ปริมาณ 1 ช้อนพูน (Heaping Scoop): ก็จะให้ปริมาณโดยประมาณ 1 กรัม ซึ่งถ้าชงเป็น • Usucha (ชาบาง): ก็มักใช้ 2 ช้อนพูน (ประมาณ 2 กรัม)