ก่อนอื่นเรามาทำความรู้จักกันก่อนว่าผงมัทฉะน้ัน มาจากใบชาเขียว ‘เทนฉะ’ (Tencha) ที่ผ่านการบดด้วยโม่หินจนได้ผงที่อนุภาคเล็กมาก และเพราะความละเอียดนี้เอง ทำให้ผงมัทฉะไวต่อปัจจัยภายนอกเป็นพิเศษ ทั้ง ‘แสงแดด’ ที่ทำลายคลอโรฟิลล์ ‘ความร้อน’ ที่เร่งกระบวนการออกซิเดชัน ‘ความชื้น’ ที่ทำให้ผงจับตัวเป็นก้อน ‘อากาศ’ ที่ทำให้สีเขียวสดของมัทฉะค่อยๆ หม่นเป็นลงสีเหลืองหรือสีน้ำตาล กลิ่นหอม รวมถึงความอูมามิลดลง ดังนั้นจึงควรเก็บผงมัทฉะในตู้เย็นเพื่อคงคุณภาพได้นานขึ้น โดยเฉพาะหลังเปิดใช้งาน...

สีเขียวเหมือนกัน แต่ทำไมอันนึงเรียกว่าชาเขียว อีกอันนึงเรียกว่ามัทฉะล่ะ? วันนี้ ‘มีใจให้มัทฉะ’ จะพาทุกคนมาไขข้อสงสัยกัน สำหรับผู้ที่เพิ่งเข้าวงการมัทฉะ อาจจะกำลังสงสัยและหาความแตกต่างของชาเขียวกับมัทฉะอยู่ ก่อนอื่นต้องท้าวความก่อนว่า ‘ชาเขียว’ (Green Tea) ก็คือชาที่มาจากต้นชา Camellia sinensis ซึ่งเป็นพืชตระกูลเดียวกับที่ใช้ทำชาดำหรือชาอู่หลง เพียงแต่แตกต่างกันที่วิธีการผลิต โดยการผลิต ‘ชาเขียวแบบใบ (Loose leaf Green Tea)’ ทั่วไป หลังจากเก็บเกี่ยวแล้ว ใบชาจะถูกนำไปหยุดกระบวนก

เพื่อน ๆ อาจจะเคยทราบกันมาบ้าง ว่าการดื่มมัทฉะนั้น ทำให้ร่างกายตื่นตัวและคงที่ในระยะเวลาที่ยาวกว่าปกติ แล้วสาเหตุเกิดจากอะไรกันล่ะ? แน่นอนว่าในมัทฉะนั้น มีสารที่ทุกคนรู้จักกันดี นั่นก็คือ คาเฟอีน โดยสารคาเฟอีน ทำงานโดยการเข้าไปขัดขวางสารอะดีโนซีน (Adenosine) ที่ทำให้รู้สึกง่วง และเพิ่มสารสื่อประสาทอื่นๆ เช่น อะดรีนาลีน (Adrenaline) โดพามีน (Dopamine) และนอร์อิพิเนฟริน (Norepinephrine) ทำให้ร่างกายรู้สึกตื่นตัวมีพลังงานมากขึ้น ลดความเหนื่อยล้า เพิ่มสมาธิ ซึ่งโดยทั่วไปคาเฟอีนมั