เพื่อน ๆ เคยสงสัยไหมคะ ว่าเมื่อพูดถึงมัทฉะ เรามักจะได้ยินคำว่า "Stone-milled Matcha" หรือ "มัทฉะโม่หิน" อยู่เสมอ แล้วทำไมการโม่ด้วยหิน จึงเป็นหนึ่งในวิธีการผลิตมัทฉะแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่น? ก่อนอื่น ต้องเข้าใจก่อนว่า มัทฉะไม่ได้เริ่มต้นจากการเป็นผงชาแต่แรก แต่เริ่มจากใบชาที่เรียกว่า Tencha (碾茶) จากนั้นจึงนำไปบดให้ละเอียด จนได้เป็นผงมัทฉะที่เราคุ้นเคยกัน วิธีที่ใช้กันมาอย่างยาวนาน คือการบดด้วยโม่หิน หรือ Ishiusu (石臼) ซึ่งเป็นการใช้หินแกรนิตธรรมชาติ (Natural Granite) ที่มีความทนท

เพื่อน ๆ เคยสังเกตไหมคะ ว่ามัทฉะบางตัวมีการระบุว่า เหมาะสำหรับชง Koicha หรือ ชงชาหนา แล้วมัทฉะแบบไหนกันที่เหมาะกับการชงแบบนี้? Koicha คือการชงมัทฉะแบบเข้มข้น โดยใช้ผงชามากและใช้น้ำน้อยกว่าการชงแบบ Usucha ทำให้รสชาติและเนื้อสัมผัสของชาถูกถ่ายทอดออกมาอย่างชัดเจนกว่าปกติ ด้วยเหตุนี้ มัทฉะที่เหมาะกับ Koicha จึงมักมี Umami สูง ความหวานตามธรรมชาติเด่น และมีความฝาดต่ำ เพราะเมื่อชงในความเข้มข้นสูง รสชาติทุกอย่างจะชัดขึ้น หากชามีความฝาดมาก ก็จะยิ่งรู้สึกได้ชัด นอกจากนี้ มัทฉะสำหรับ Ko

สำหรับบางคนที่เพิ่งเข้าวงการมัทฉะ อาจจะยังไม่มีอุปกรณ์ที่เรียกว่า "ตะแกรงร่อนผงชา" แล้วสิ่งนี้จำเป็นจริงไหม? ถ้าไม่มีตะแกรง ยังจะสามารถชงมัทฉะได้หรือเปล่า? จริง ๆ แล้วสาเหตุหลักที่ต้องใช้ตะแกรงร่อนนั้น อยู่ที่ลักษณะของผงมัทฉะค่ะ เพราะมัทฉะมาจากการบดใบชาให้ละเอียดจนมีขนาดเล็กมากระดับไมครอน และยังสามารถดูดซับความชื้นจากอากาศได้ง่าย ทำให้ผงชาเกาะตัวกันเป็นก้อนตามธรรมชาติ การร่อนด้วยตะแกรงจึงช่วยให้ผงชากระจายตัวสม่ำเสมอ และช่วยให้ตีฟองได้สะดวกขึ้น แต่ถ้าไม่มีตะแกรงร่อนล่ะ? จะทำอย