เพื่อน ๆ เคยสังเกตไหมคะ ว่ามัทฉะบางตัวมีการระบุว่า เหมาะสำหรับชง Koicha หรือ ชงชาหนา แล้วมัทฉะแบบไหนกันที่เหมาะกับการชงแบบนี้? Koicha คือการชงมัทฉะแบบเข้มข้น โดยใช้ผงชามากและใช้น้ำน้อยกว่าการชงแบบ Usucha ทำให้รสชาติและเนื้อสัมผัสของชาถูกถ่ายทอดออกมาอย่างชัดเจนกว่าปกติ ด้วยเหตุนี้ มัทฉะที่เหมาะกับ Koicha จึงมักมี Umami สูง ความหวานตามธรรมชาติเด่น และมีความฝาดต่ำ เพราะเมื่อชงในความเข้มข้นสูง รสชาติทุกอย่างจะชัดขึ้น หากชามีความฝาดมาก ก็จะยิ่งรู้สึกได้ชัด นอกจากนี้ มัทฉะสำหรับ Ko

สำหรับบางคนที่เพิ่งเข้าวงการมัทฉะ อาจจะยังไม่มีอุปกรณ์ที่เรียกว่า "ตะแกรงร่อนผงชา" แล้วสิ่งนี้จำเป็นจริงไหม? ถ้าไม่มีตะแกรง ยังจะสามารถชงมัทฉะได้หรือเปล่า? จริง ๆ แล้วสาเหตุหลักที่ต้องใช้ตะแกรงร่อนนั้น อยู่ที่ลักษณะของผงมัทฉะค่ะ เพราะมัทฉะมาจากการบดใบชาให้ละเอียดจนมีขนาดเล็กมากระดับไมครอน และยังสามารถดูดซับความชื้นจากอากาศได้ง่าย ทำให้ผงชาเกาะตัวกันเป็นก้อนตามธรรมชาติ การร่อนด้วยตะแกรงจึงช่วยให้ผงชากระจายตัวสม่ำเสมอ และช่วยให้ตีฟองได้สะดวกขึ้น แต่ถ้าไม่มีตะแกรงร่อนล่ะ? จะทำอย

หลาย ๆ ท่านอาจจะเคยสังเกตว่า ชาเขียวญี่ปุ่นบางตัวมีกลิ่นเขียว สด คล้ายใบไม้หรือผักอ่อน ๆ ในขณะที่บางตัวมีความเขียวน้อยกว่า แต่มีกลิ่นอุ่น ๆ คล้ายการอบไฟเบา ๆ แทรกอยู่ หนึ่งในขั้นตอนที่ทำให้เกิดความแตกต่างนี้ คือ Hiire หรือ 火入れ Hiire คือกระบวนการให้ความร้อนกับใบชาในช่วง finishing ของการผลิตชา เพื่อปรับความชื้น ทำให้ชาเสถียรมากขึ้น เก็บรักษาได้ดีขึ้น และช่วยกำหนดกลิ่นรสของชา ถ้า Hiire เบา ชาจะยังคงความสด เขียว และกลิ่นใบชาไว้ได้มาก แต่ถ้า Hiire มากขึ้น กลิ่นเขียวสดจะค่อย ๆ นุ่ม